|
Het onderstaande interview met twee leden van onze vereniging, Alexandra Arriëns en Jos Bogaers, is afgenomen door Gertjan de Groot op 11 april 2007. De bedoeling van dit (korte) interview was om tekst te verzamelen voor een nieuwe folder. In de nieuwe folder willen we de beleving en ervaring van ki-aikidoka een belangrijke plaats geven. Alexandra en Jos hebben eerder aikikai-aikido beoefend en vertellen hieronder over hun ervaringen met beide aikidostijlen. 1. Wat ervaren jullie als belangrijkste verschil tussen ki-aikido met het gewone aikido [red: aikikai-aikido]? Alexandra: Het gewone aikido is wat ruwer (dan ki-aikido), wat fysieker en het gaat meer de kant van judo uit. In het gewone aikido is meer stress en er wordt meer kracht gebruikt. Als vrouw ben je in het gewone aikido meestal in het nadeel omdat je minder fysieke kracht hebt. Jos: Hoe meer vrouwen op de mat hoe zachter gewerkt wordt en eigenlijk hoe beter. Bij de andere aikidostijlen zag je dat steeds minder vrouwen kwamen met name omdat er heel veel kracht gebruikt wordt. Vrouwen vielen het eerste af. Alexandra: Ja, want op een gegeven moment gaat het ook pijn doen en als anderen je pijn doen dan kom je niet meer graag op de mat. En dat heb ik hier nog nooit meegemaakt. Alexandra: Daarnaast geeft een hele volle mat ook stress. Daarbij heb ik gemerkt dat het ook nog niet altijd werkt. 2. Wat is dan datgene dat werkt? Jos: Ki-aikido heeft een andere manier van werken. In deze stijl ben jezelf het centrum waar vanuit je werkt. Je gebruikt een grotere werkcirkel. Jos: Deze persoonlijke aanpak zorgt ervoor dat je meer bij jezelf blijft. 3. Wat ervaar je bij het beoefenen van ki-aikido? Alexandra: Je tegenstander wordt je maatje. Je hebt een dualiteit, om te beginnen een aanvaller en een verdediger, en je maatje wordt eigenlijk je grootste vriend. En dat ervaar ik zelf als een enorm belangrijke houding in het leven. Jos: In het gewone aikido gaan ze ervan uit dat de uke moet volgen en ook veel meer fysiek weerstand geeft. Daar geef je echt fysiek weerstand. Alexandra: Het heeft ook met respect te maken. Iemand die net begint die kan je heel makkelijk fysiek blokkeren, maar dat is niet leuk, omdat je dan als beginner gewoon niet kan oefenen. In principe gaat het erom dat de beginners goed leren aikido-en doordat ze met gevorderden goed kunnen oefenen. Door de beginner te helpen, werk je ook voor jezelf en haal je het niveau van de hele groep omhoog. Bij andere aikido-stijlen werken mensen echt fysiek voor zichzelf en kijken totaal niet naar wat de rest van de groep doet. Mensen die het heel goed kunnen, trainen daar niet met mensen die net zijn begonnen. Daar traint een klein groepje gevorderden met elkaar waardoor degene die daarbij horen steeds beter worden. Hier (in onze vereniging) traint iedereen met iedereen. Gevorderden trainen met iedereen. Die zijn dus dienstbaar en brengen daardoor het niveau van de hele groep omhoog. 4.Hoe werkt het beoefenen van Ki-Aikido door in je dagelijks leven? Alexandra: Dat ik veel minder stress heb. En dat ik steeds meer de mogelijkheden ga onderzoeken, als ik weerstand heb met iemand, dus als iemand echt tegen mij is. Hoe ik toch verder kan komen, hoe ik dat om kan draaien tot iets positiefs. Zodat je tegenstander dus je maatje wordt, want het zijn ook meestal de mensen waar je het meeste van leert. Waar je het meeste mot mee hebt, daar leer je het meeste van. Jos: Ik zoek steeds de weerstand op (dat is eigenlijk de manier van aikido) en daar leer je het meeste van. Dat is heel dubbel. Het is wel een harde manier van leren. Ik zit in een erg technische werkomgeving. Die werken vanuit hun hoofd en ik merk dat het heel lastig is om daar een lichamelijke benadering toe te passen. Wat levert het op? Jos: Voorheen vluchtte ik, nu ga ik niet langer de weerstand uit de weg. 5.Typering van de lessen van Nico Alexandra: Wat ik het mooie vind van de lessen van Nico is dat hij duidelijk die filosofie erin brengt. Dat is ook veel meer dan ik bij andere verenigingen heb meegemaakt. 6.Wat leert het beoefenen van Ki-Aikido je? Alexandra: Waar de weerstand ligt, ligt ook de oplossing. Jos: De kracht van de zachtheid, vind ik van deze stijl heel mooi. Zonder fysiek kracht te gebruiken, dat je de interne kracht gebruikt om de ander aan te geven waar die naar toe moet. Alexandra: Dat is een gedicht van Henriëtte Roland Holst: De zachte krachten zullen zeker winnen. Daar begint het gedicht mee en daar eindigt het gedicht mee. Jos: Geen dingen doorbreken, maar gewoon kijken waar de stroming naar toe gaat en dan mee te bewegen. Dat is iets wat ik uit ki-aikido meeneem. Alexandra: In de zachte kracht ben je met het leven bezig, de harde krachten leiden tot de dood.
|
