|
Het was zeer interessant om twee aikidoka te interviewen, een uit de beginnersgroep en een uit de gevorderdengroep, over aikido en het dagelijks leven. De uitkomst van deze twee afzonderlijk geinterviewden intrigeerde mij, en ik wilde eens zien of er verschillen en/of overeenkomsten zijn in hun belevingen en of zij daadwerkelijk aikido toepassen in hun dagelijkse leven …
Interview met Jurjen Groen
Wat wil je zelf graag vertellen over aikido? Pas je aikido toe in je leven in relatie tot werk en privé?
Aikido speelt een grote rol in mijn leven en in mijn werk. De aikido-filosofie stelt mij binnen mijn werk ook in staat om anderen te helpen met het zoeken naar kalmte waardoor hun algehele belastbaarheid sterk toeneemt. Aikido helpt mijzelf ook de rust te bewaren in turbulente tijden. Ik wil de rollen die ik heb, onder andere als echtgenoot, vader, vriend, familielid, zelfstandig trainer en coach, zo natuurlijk mogelijk vervullen. Daarnaast verspil ik zo min mogelijk energie aan de ‘niet-belangrijke’ zaken. Dat vereist mijns inziens een open mind en het vinden van (totaal) andere invalshoeken door te luisteren naar anderen, te lezen en door zelf te ervaren.
Hoe lang doe je het al en wat heeft het meest indruk op je gemaakt in al die jaren?
Ik beoefen nu zo’n tien jaar aikido, met een aantal ‘pauzes’ ertussen vanwege langdurige blessures. Er zijn zoveel indrukken geweest in deze periode. De diverse manieren van uitleggen door de verschillende leraren waar ik les van heb gehad (Yoshigasaki sensei, Eugène du Long, Beppe Ruglioni, Maruyama Sensei, Aalt Aalten en onze eigen Nico Poppelier natuurlijk) maken al een indruk. De meeste indruk, tja... je zou kunnen zeggen dat je nooit bent uitgeleerd en dat maakt op mij best een grote indruk. Ook het soort mensen dat ki-aikido beoefent maakt een positieve indruk. Vriendelijk, open-minded volk. Zelfs al werk je met hoog-gegradueerden, er is altijd ruimte en waardering als je een kleine aanwijzing kunt geven om een techniek soepeler te laten verlopen.
Wat voor invloed heeft het beoefenen van aikido op je gehad?
Aikido heeft een grote invloed gehad op mij. Ik ben eigenlijk van kleins af aan al zeer geïnteresseerd geweest in oosterse krijgskunsten. Terwijl iedereen soldaatje aan het spelen was, waande ik mij op dit slagveld als Bruce Lee, hahaha! Ik ‘droeg’ nooit een geweer, maar versloeg de vijand met mijn blote handen of met een stok, hahaha! Ik denk dat familie en vrienden mij in de loop der jaren ook anders ervaren. Rustiger waarschijnlijk.
Tenslotte
Je kunt je alleen ontwikkelen als je traint. En als je geblesseerd bent, waar ik de nodige ervaring mee heb, kom dan kijken. Eugène bijvoorbeeld betrekt je er altijd bij door regelmatig vragen te stellen. Het geeft je letterlijk een andere kijk op de technieken. Aikido doe je uiteraard voor jezelf en je eigen ontwikkeling. Je hebt daar echter wel anderen bij nodig. Sugano sensei heeft een mooi artikel geschreven over ‘vorderen’ ofwel ‘vorderingen maken’. Zeer de moeite waard om eens te lezen.
Interview met Lydia van den Ham
Hoe kwam je eraan om aikido te doen?
Een goede vriend vertelde meermalen enthousiast over ki-aikido en stimuleerde me om ermee kennis te maken. Via de website, een telefonisch contact en vooral door de mogelijkheid een introductiereeks van 8 lessen te volgen, heb ik de stap gezet om hier te gaan trainen. Ik zocht een sportieve bezigheid, maar wist ook dat er meer zou zijn dan alleen het zuiver fysieke aspect.
Na ongeveer een half jaar aikido te hebben beoefend, wat kun je nu erover zeggen?
In de training leer je te reageren op allerlei aanvallen: slagen, stoten, pakkingen aan pols. Door de vaak cirkelende bewegingen ziet de techniek er (bij de gevorderden) elegant uit. Het resulteert in het controleren van de aanvaller met een klem of een worp. Dit blijkt geen kracht te vereisen, mits de grepen en klemmen precies goed geplaatst zijn. En dat vraagt heel veel oefening. Eens per maand wordt getraind met (houten) wapens; een zwaard of een lange stok. We oefenen bijvoorbeeld op een reeks van zo’n 26 onderdelen van aanvallen en verdedigingen om uiteindelijk een mooi en vloeiend geheel te bereiken. Tot de hoogtepunten in het eerste half jaar behoren voor mij het nieuwjaarsritueel waarin, veel krachtiger dan met een vuurpijl, de boze geesten zijn verjaagd, en het halen van het eerste ki-examen. Dit laatste werd bekroond met een certificaat waarin kernachtig staat aangegeven waar het voor mij allemaal om draait: het verenigen van lichaam en geest.
Pas je aikido ook toe in je leven in relatie tot je werk, privé?
Aikido gaat voor mij over aandacht. Via de oefeningen, de concentratie die nodig is om een greep, klem of beweging uit te voeren, aandacht voor de (steeds wisselende) oefenpartner. Maar vooral is het de kunst om zelf rustig en aandachtig te blijven wanneer ik me bedreigd voel. Dit is ook meteen een aspect van aikido dat nu, na meer dan een half jaar trainen, begint te werken in het dagelijkse leven. In de trainingen is ook regelmatig aandacht voor de ademhaling en wordt geoefend op een gecontroleerde vorm: de ki-ademhaling. Hiervan maak ik weleens gebruik in stressvolle werksituaties.
Interview en foto's: Natalia Bullock |
