Ki-Aikidovereniging Utrecht

In Japan wordt iedereen die les geeft sensei genoemd. Een jonge lerares van 20 jaar op een kleuterschool kan door een ouder van 50 jaar worden aangesproken als sensei, omdat de ouder het feit waardeert dat deze jonge lerares aan haar kind lesgeeft. Dit is vergelijkbaar met het gebruik van meneer of mevrouw - het is niet meer dan een uitdrukking van respect jegens een bepaalde persoon.

In Japan wordt een jurist of dokter meestal sensei genoemd omdat men ervan uitgaat dat ze meer weten dan anderen. Omdat juristen vaak politici worden, worden zelfs politici vaak sensei genoemd. Het klopt dat in Japan het woord sensei soms wordt misbruikt. Over het algemeen wordt een Japanse leraar echter als sensei aangeduid door zijn studenten waar ook ter wereld.

Het was zeer interessant om twee aikidoka te interviewen, een uit de beginnersgroep en een uit de gevorderdengroep, over aikido en het dagelijks leven. De uitkomst van deze twee afzonderlijk geinterviewden intrigeerde mij, en ik wilde eens zien of er verschillen en/of overeenkomsten zijn in hun belevingen en of zij daadwerkelijk  aikido toepassen in hun dagelijkse leven …

Interview met Jurjen Groen

Wat wil je zelf graag vertellen over aikido? Pas je aikido toe in je leven in relatie tot werk en privé?

Aikido speelt een grote rol in mijn leven en in mijn werk. De aikido-filosofie stelt mij binnen mijn werk ook in staat om anderen te helpen met het zoeken naar kalmte waardoor hun algehele belastbaarheid sterk toeneemt. Aikido helpt mijzelf ook de rust te bewaren in turbulente tijden. Ik wil de rollen die ik heb, onder andere als echtgenoot, vader, vriend, familielid, zelfstandig trainer en coach, zo natuurlijk mogelijk vervullen. Daarnaast verspil ik zo min mogelijk energie aan de ‘niet-belangrijke’ zaken. Dat vereist mijns inziens een open mind en het vinden van (totaal) andere invalshoeken door te luisteren naar anderen, te lezen en door zelf te ervaren.